معرفی شغل موش‌گیری: موش‌ بگیریم یا طاعون؟

 

بانکی دات آی آر: اروپا برای اولین بار در سال ۱۳۴۶ میلادی از شهر فلورانس ایتالیا دچار طاعون شد. موش‌های سیاه اولین حیواناتی بودند که به این بیماری مبتلا شدند. موشِ مبتلا ۱۰ تا ۱۵ روز زنده می‌ماند و بعد از آن می‌مرد. لاشه موش مرده خوراک کک‌ها می‌شد و آنها با شکمی سیراب از باکتری، وظیفه پراکندن بیماری به تمام موجودات زنده را به عهده می‌گرفتند.

پزشک‌ها از درمان طاعون عاجز بودند؛ تجویزهایی داشتند در حد برگزاری جلسه دعا، حجامت و سوزاندن افراد یهودی و بی‌تقوا. رفته رفته بیماری از ایتالیا به فرانسه و انگلیس و کم کم تمام اروپا نفوذ کرد. طاعون در عرض ۴ سال توانست ۵۰ میلیون نفر از مردم اروپا را بکشد. در پایان سال ۱۳۵۰ جمعیت اروپا از ۸۰ میلیون به ۳۰ میلیون نفر رسید.

درست زمانی که مردمِ زیادی از بین رفتند و تقریبا همه به این اعتقاد رسیده بودند که سرنوشت‌شان به مرگ ختم می‌شود، در سال ۱۳۵۱ با روش‌های قرنطینه، مصرف آب آشامیدنی پاکیزه، جلوگیری از هر گونه مهاجرت مردم، گرم‌شدن خود به خودی هوا و از همه مهم‌تر از بین رفتن حیوانات جونده‌ایی مثل موش‌ها، همه‌گیری بیماری از بین رفت.

سال‌ها بعد طاعون باز به سراغ اروپا آمد اما به اندازه این ۴ سال جان نگرفت. خاطره تلخ و تجربه وحشتناک رویارویی با این بیماری برای همیشه در تاریخ اروپا ثبت شد. این‌بار پزشکان باکتری بیماری را شناختند، راه‌های درمانش را کشف کردند و راه‌هایی برای پیشگری هم پیدا کردند. یکی از این راه‌ها از بین بردن موش‌های شهری بود. به این ترتیب مسولان بهداشت هر شهری نحوه کشتن موش‌ها را به مردم آموزش می‌دادند و تعداد زیادی از افراد بیکار شهر به شغل موش‌کشی مشغول می‌شدند.

 

 

 

موش‌گیرها اغلب موش‌ها را با دست می‌گرفتند. در زمان‌هایی که استفاده از دست خطرناک بود تله می‌گذاشتند یا با تفنگ شکارشان می‌کردند. موش‌های فرز و باهوشی هم که دم به تله نمی‌دادند را به سگ‌های نژاد تریر می‌سپردند.

 

 

 

برای گرفتن هر موش دستمزد بالایی پرداخت می‌شد. البته ناگفته نماند که موش‌گیرها تقریبا با جان‌شان بازی می‌کردند، چون موقع گرفتن، ممکن بود موش دستِ شخص را گاز بگیرد و او را بیمار کند.

 

 

 

به نقل از روزنامه‌های آن زمان، تعدادی از موش‌گیرها برای اینکه کاسبی‌شان بالا بگیرد، عمدا موش می‌پروراندند. آنها موش‌هایی که می‌گرفتند را به جاهای امنی می‌بردند و مثل حیوان خانگی به آنها آب و غذا می‌دادند تا زاد و ولد کنند.

 

 

 

تعدادی از موش‌های گرفته شده به‌صورت زنده به مردم فروخته می‌شد.  در آن زمان که تب تکثیر موش و موش‌کشی بالا گرفته بود، در کلاب‌ها مسابقات «دوندگی موش» برگزار می‌شد و مردم روی آنها شرط‌بندی می‌کردند.

 

 

 

بانکی: سمیرا همتی

 

نخستین بانک عامل ایرانی در طرح ابتکار شکوفایی شهری ◄